Toelichting op het Conflict-Eyes model

Wat doe je met een conflict wat je constateert? Conflicten stoten af en slokken op. Voor buitenstaanders vaak de reden om er bij uit de buurt te blijven. Voor conflictpartijen is het echter naar mate het conflict verder escaleert steeds moeilijker om er letterlijk en figuurlijk uit te komen. Iemand die erbuiten staat kan dan een belangrijke rol spelen. Die kan wel van een afstand kijken naar het conflict en naar een mogelijke oplossing. Hij kan met een open blik onderzoeken wie bij het conflict betrokken zijn (individuen), hoe ze met elkaar omgaan (interactie), hoe ze van elkaar afhankelijk zijn (interdependentie), waar het over gaat (issues) wat de impact ervan op de organisatie en elkaar is en in welk type omgeving het conflict zich afspeelt (instituties). In die analyse wordt het conflict helder en ligt de basis voor de oplossing.

De mogelijke interventies hebben hun invloed op het conflict. Dat maakt het een cyclisch proces. Is de interventie niet succesvol dan kan het conflict zich uitbreiden en kan de buitenstaander (intermediair) deel van het conflict worden. Zijn rol als oplosser is dan uitgespeeld en het conflict escaleert verder. Er is dan een nieuwe situatie ontstaan waarin een nieuwe buitenstaander nodig is.

Het gaat daarin om meer dan het in kaart brengen van het conflict het gaat er om het beëindigingspotentieel vast te stellen en de hefboom te vinden waarmee het systeem in beweging kan worden gebracht. De onderzoeksfocus ligt op de positieve krachten in en om het conflictsysteem. Er ontstaat zo een beeld van het conflict én van de hulpbronnen die kunnen bijdragen aan de beëindigen ervan. Het gaat steeds om het gebruikmaken van de kansen die het conflict, het conflictsysteem en de buitenstaander daarin bieden.
De buitenstaander is een deel van de oplossing en dat maakt dat de keuze voor een interventie ook samenhangt met zijn kenmerken en zijn relatie tot het conflict en de partijen (involvement).

Terug naar Het Conflict-Eyes model